Aisha Dracula z rodu Dragomir

Imię i nazwisko: Aisha Dracula z rodu Dragomir, prosto, zwięźle i na temat.

Skróty: Nikt nie odważył się jak na razie nadawać jej żadnych skrótów. Najczęściej nazywana jest Żelazną Damą, niekiedy również Królową bez korony. 

Data urodzenia: Aisha urodziła się 14 kwietnia 1446 roku

Wiek: Aisha mimo, że nie wygląda ma równo 60 lat

Płeć: Kobieta

Orientacja: Bezapelacyjnie interesują ją jedynie mężczyźni. 

Królestwo: Valahia

Miejsce zamieszkania: Mieszka ona w stolicy swojego kraju, Soatrze w zamku królewskim 

Stan: Oczywiście arystokratka 

Stanowisko: Aisha jest obecnie najpotężniejszą kobietą w całej Valahii. Pełni ona bowiem rolę królewskiego namiestnika. 

Charakter: Kobieta ta jest inteligentna, odważna, pewna siebie, godna zaufania. Pracowita, ostrożna a to czego się w życiu dorobi, ceni i uważa aby tego nie stracić. Dobroduszna, łaknąca wiedzy, nierzadko tryskająca humorem i dowcipem, dzięki czemu są mile widziane w towarzystwie. Gdy raz podejmie decyzję, rzadko od niej odstępuje. Obdarzona jest darem elokwencji, przez co umie pozyskiwać sobie zwolenników. Jedyną w życiu ma trudności z podjęciem decyzji zawarcia związku małżeńskiego, ale gdy już to zrobi, jest stałym, dobrym i godnym szacunku partnerem. Dba także o rodzinę, a swoje potomstwo próbuje windować na wyżyny społeczne. A przynajmniej robiłaby to gdyby je miała. Aisha nie jest osobą, która mówi dużo i bez sensu, woli mówić mało ale za to sensownie. 

Rodzina: Wystarczy wam, że powie, że jest siostrą Vlada III? Chyba raczej tak...

Zakochana w: Aisha nie ma na to czasu... A poza tym i tak jeszcze nie znalazł się taki mężczyzna, który wytrzymałby z nią dłużej niż kilka miesięcy (bracia się nie liczą) 

Partner: Brak, brak i jeszcze raz brak

Ex: Aisha miała wielu mężczyzn ale jak widać nic z tego nie wyszło 

Potomstwo: Brak, nie posiada 

Umiejętności: 

• Magiczne: Aisha nie panuje nad ogniem, wodą, wiatrem czy ziemią. Jej specjalnością jest jednak magia roślin: potrafi sprawić, że rośliny wyrosną w warunkach skrajnie niekorzystnych: bez dostępu do ziemi, w płomieniach itp. oraz będą w stanie utrzymać się w takim środowisku dopóki ona sama nie zdecyduje, że mogą już zakończyć swój żywot. Potrafi również sterować tymi roślinami i czynić je niemal niezniszczalnymi. 
• Fizyczne: Aisha to zdolna śpiewaczka a także nauczycielka. Potrafi wbić wiedzę nawet do najbardziej opornych głów. Ma duży talent polityczny, którego brakuje niejednemu mężczyźnie. Potrafi również przewidywać przyszłe zmiany sytuacji politycznych oraz odpowiednio przeciw nim działać. 

Aparycja:

• Rasa: Mieszaniec o ludzkim wyglądzie 
• Wysokość: Aisha jest kobietą bardzo wysoką, ma bowiem 200 cm 
• Waga: Aisha jest osobą szczupłą, waży zaledwie 90 kg
• Wysokość po przemianie: Brak, Aisha nie przemienia się w żadne zwierzę 
• Cechy szczególne: Cechą szczególną Aishy jest jej posągowość oraz bardzo jasna cera
• Wygląd zewnętrzny: Aisha jest kobietą wysoką i szczupłą, zawsze opanowaną o bardzo jasnej cerze. Jej włosy mają brązowawy kolor oczy natomiast są niebieskie z zielonymi refleksami, przypominają niektórym lód lub wodę oceanu. Zawsze nosi eleganckie suknie, jej nieodłącznym znakiem rozpoznawczym są świeże kwiaty wpięte we włosy oraz arcyksiążęcy diadem. 
• Głos: Anna Caterina Antonacci

Historia: Aisha urodziła się jako najstarsza córka pary królewskiej. Miała kilku starszych braci, w tym obecnego króla Vlada III. Jej relacje z starszym bratem zawsze były dobre i nic nie było w stanie ich popsuć, nawet śmierć najstarszego brata - Mirczy, o którą ojciec obwinił właśnie młodszego z synów. Aisha podobnie jak większa część rodziny stanęła po stronie brata za co ojciec oczywiście się obraził na wiele długich lat. Vlad od razu po otrzymaniu władzy rozpoczął naprawę państwa w czym Aisha jako troskliwa siostra stale go wspierała i pilnowała by się nie przemęczał. Później ta rola przypadła jego żonie a Aisha zajęła się polityką. Jakiś czas później brat uczynił ją swoim Królewskim Namiestnikiem ku oburzeniu starych doradców ojca oraz ich rodziciela. Rodzeństwo jednakże niewiele się tym przejęło. Wiele lat później po śmierci Elisabethy Aisha znów zaczęła opiekować się bratem i pilnować by nie wyszedł na głupca. Dzisiaj, po wielu latach wiernej służby Aisha wciąż pozostaje przy boku brata. 

Ciekawostki: Nie ma w niej nic ciekawego, przynajmniej sama tak uważa 

Autor: KPV

Login na chacie: Aisha

Login na discordzie: Aisha

Aralia Rosen Heart

Imię i nazwisko: Tą wadera nosi wdzięczne miano Aralia, a jej nazwisko to Rosen Heart.
Data urodzenia: 31 sierpnia 1487
Wiek: Aralia jest dosyć młoda, ma 19 lat.
Płeć: samica
Orientacja: Heteroseksualizm
Królestwo: Valachia
Miejsce zamieszkania: Aralia mieszka w stolicy swojego ukochanego królestwa, a dokładnie w Soatrze.
Stan: Mieszczanka
Stanowisko: Morderca, Skrytobójca
Charakter: Aralia często bywa wredna. Jeżeli Aria wykonuje nieprzyjemną dla niej pracę, to tylko dlatego że ktoś jej kazał, a nie z własnej woli. Mimo to czasami Lia potrawie być miła, nawet bardzo. Jeśli będziesz dla niej miły, ona odwdzięczy się tym samym. Jeśli będziesz potrzebował pomocy, a ona cie lubi to chętnie ci pomoże. Aralia jest także sprytna i przebiegła. Nigdy nie wiesz kiedy, gdzie i jaki zrobi kolejny krok. Aria ma określoną liczbę, która określa jaka ilość osób może przy nie przebywać. Jeśli tych osób jest za dużo, albo idzie z tego miejsca, albo znajduje mniej przytłoczone miejsce.
Rodzina:

• Apollo - Ojciec Aralii i jej rodzeństwa. Zawsze był surowy i skupiał się na pracy.
• Osana - Matka całego rodzeństwa. Opiekowała się najmłodszymi w rodzinie.
• Sanna - O rok młodsza od Aralii siostra. Głównie była skupiona na sprawach prywatnach, zamiast na rodzinie.
• Wicher - Najstarszy z braci. Zawsze nie miał za dobrej reputacji w rodzinie.
• Tornado - Jeden braci. Lubił podążać śladami Wichra.
• Neron - Brat. Gdy był trochę młodszy ciągle był przy mamie, i sejmie nadal często przybywa koło niej.
• Moon - najmłodszy z rodzeństwa. Lubił bawić się z starszymi braćmi.

Zakochana: Myślisz, że Aria łatwo się zakochuje? To jesteś w błędzie, po za tym jeszcze nikogo z stąd nie zna.
Partner: Obecnie brak, a więc jeśli chcesz możesz próbować.
Ex: Nie ma i ma nadzieję że nie będzie mieć.
Potomstwo: Brak, ale może kiedyś będzie mieć.
Umiejętności:
Magiczne: Aralia potrafi za pomocą magii stworzyć pole siłowe, kryształowe kule obronne, oraz leczenie za pomocą magii.
Fizyczne: Aralia bardzo szybko biega i dobrze wspina się na drzewa. Jest też uzdolniona intelektualnie np: dobrze liczy w pamięci i wie dużo o świecie.
Aparycja:

• Rasa: Jest to magiczny wilk.
• Wysokość: 75 cm.
• Waga: 44 kg.
• Wysokość po przemianie: 185 cm
• Cechy szczególne: Jej prawe oko jest niebieskie, a lewe żółte. Jako człowiek ma kocie uszy i ogon.
• Wygląd zewnętrzny: Aria ma zgrabną sylwetkę. Proporcjonalna głową z przodu jest zakończona nie długim czarnym pyskiem, a na końcu pyska mały czarny nos. Na górze głowy można zauważyć średniej wielkości uszy. Niżej znajdują się oczy koloru niebieskiego i żółtego. Później dochodzimy do krótkiej szyi. Brzuch jest cały czarny, oprócz szarego podbrzusza. Na końcu mamy długi czarny i puszysty ogon, który na końcu jest szary. Całe ciało pod trzymają długie zgrabne nogi. Na całym ciele jest czarna sierść z dodatkiem średnio długiej szarej sierści. Jako człowiek Lia jasnej cery. Tu również ma zgrabną sylwetkę i długie nogi. Posiada czerwone oczy, a na czubku głowy są kocie uszy i długie czarne włosy. Tutaj kość ogonowa się przydała, wyrasta z niej długi czarny koci ogon.
• Głos: Halsey

Historia: Aralia urodziła się jako najstarsza z rodzeństwa razem liczącego razem sześcioro dzieciaków. Ojciec był bardzo surowy, a matka głównie skupiała się na utrzymaniu małego domu i opiece nad młodszymi. Gdy jakiś brat coś chciał Aralia musiała dać to co chce, a ciągle ktoś coś chciał. W dodatku o rok młodsza siostra się tym nie interesowała i spotykała się z kimś tylko. Dodatkowo gdy miała czas uczęszczała na lekcję do jednej z sąsiadek. Gdy urodził się czwarty brat Aria już kompletnie nie miała dla siebie czasu. W wieku osiemnastu lat nie wytrzymała i wyniosła się z domu. Rodzice oczywiście temu protestowali, ale Lia próbowała ich ignorować. Później zamieszkała w Soatrze.
Ciekawostki: brak
Autor: natalia k.(HW)
Login na chcacie: Luna
Login na discordzie: Lunaiis

Sakura Rie

Imię i nazwisko: Prawdziwego imienia jak i nazwiska nie zna, ale imieniem jakim się posługuje jest Sakura. Co do nazwiska to sama je wymyśliła, składając sobie literki z poszczególnych ulubionych nazw zwierząt, przez co powstało Rie.
Skróty: Sa-chan, Schine i jak tam tylko zwęzi ktoś jej imię.
Data urodzenia: 17 grudzień 1487
Wiek: Może wygląda, a może i nie wygląda, ale ma 19 lat
Płeć: Płeć piękna jak to się mówi...
Orientacja: Hetero
Królestwo: Dagnir
Miejsce zamieszkania: Podczas zimy mieszka w małej chatce ukrytej przy podnóżu gór w lesie,
jednak w od wiosny zaszywa się w jaskini którą znalazła w okolicach Skały Dusz.
Stan: Zwykły mieszkaniec
Stanowisko: Jest mordercą, ale we wolnych chwilach zajmuje się ziołami i robieniu z nich różnych lekarstw.
Charakter: Na pierwszy rzut oka widać, że jest przyjacielską oraz miłą dziewczyną. No i nic przecież mylnego! Ona taka jest, naprawdę!? Nie wierzysz mi? To dobrze. Ta dziewczyna tak naprawdę ma małe problemy, aby rozmawiać, a już zwłaszcza z kobietami. Nie potrafi znaleźć żadnego tematu do rozmów, a jak już ktoś zarzucić jakimś żartem to kompletnie się irytuje i nie wie co ma robić. Nie zna żartów ani się na nich nie zna. Sakura nie potrafi z kobietami rozmawiać bo nie zna się na ciuchach ich markach, jaka obecna moda panuje...itp. A jak już chodzi o makijaż to najlepiej by uciekła od tej osoby. Wystarczy, że wie co to tusz oraz szminka do ust. To jej kompletnie wystarczy, chociaż i tak tego nie używa. Co do tematów mężczyzn to z nimi prawdopodobnie by znalazła jakiś temat. Na przykład o broni, motocyklach... tak to ją kręci, a nie jakieś szmatki, które czasami przewyższają cenę samych naboi do pistoletu.
Po dłuższym zapoznaniu się z dziewczyną na pewno da się zauważyć, iż jest miła oraz ma swoje dobre cechy. Potrafi się uśmiechać, a na sam widok słodkości czy też jakichś uroczych zwierzątek robi maślane oczy. Boi się kogoś stracić, dlatego nie ufa komuś od razu.
Nie planuje niczego w przód, gdyż uważa, że to nie ma sensu. Na czas to ona też raczej nie jest. No chyba, że to jakiś trening czy coś to tak! Jak po coś innego to się jej nie spieszy.
Słowa grzecznościowe zna, więc i przeprosić przeprosi jednak wtedy gdy będzie uważała, że to jej wina. Kłamać potrafi, ale unika tego, chociaż czasami trzeba, co nie?!
W potrzebie pomoże drugiej osobie. Czasami, gdy szwenda się po tych uliczkach co nie powinna to z pewnością komuś pomoże, a biednego zwierzaka przygarnie, jakoś go ogarnie i poszuka mu nowego, ciepłego domu. Wreszcie każdy potrzebuje pomocnej dłoni. No i zasługuję na drugą szansę. Nie myśli o złych rzeczach, raczej woli iść zawsze na przód i nie oglądać się za siebie.
Wiecie! Wiecie! Wiecie! Sakura nie lubi osób, które się wymądrzają. Może i ma nerwy ze stali, ale na widok takiej osoby lepiej będzie jak ona zniknie lub Sakura da sobie spokój. A o osobach, które znęcają się nad słabszymi nawet się nie zastanawia. Podchodzi do nich i od razu idzie na nich z mieczem.
A tak pro po tych żartów i może tego, że jak nie wie co odpowiedzieć to się denerwuje i po przez frustracje wyładowuje się na osobie tuż obok. Co mam tutaj na myśli? Chodzi o to, że nastąpię ci na nogę.
Rodzina: Nie poznała swojej rodziny, gdyż członkowie rodziny oddzielili ją gdy tylko miała dwa lata. Z tego co się dowiedziała od ludzi wie, że ma dwóch starszych braci. Na samym początku mieszkała w innym królestwie, ale chcąc zamknąć stary rozdział i rozpocząć nowy, przybyła do Dagniru.
Zakochana w: Jest bardziej samotniczką, a jedyną osobą w której jak dotąd się zauroczyła to było zwierzę.
Partner: Brak
Ex: Brak...
Potomstwo: Brak partnera czy też ex równa się zero potomstwa...
Umiejętności:

• Magiczne:

- Potrafi wzmocnić swoje umiejętności jak i również innej osoby
- Widzi duchy i potrafi przejąć nad nimi kontrolę
- Potrafi rozmawiać ze zwierzakami i nad nimi panować (minus jest jednak taki, że cały ból odczuwa ona, a nie zwierzęta)
- Panuje nad roślinnością
- Potrafi przejąć dana umiejętność zwierzęcia

• Fizyczne: Zawsze pogrywa sobie na flecie gdy ma odrobinę chwili wolnego. Podczas walki dziewczyna wierzy tylko swoim uszom, oczom oraz węchowi. Resztę zmysłów odstawia na bok. Zwinność, spryt oraz szybkość wykorzystuje jak najlepiej może podczas walki. Często używa we walce miecza lub innej broni białej. Kocha wspinać się na drzewa oraz pływać.

Aparycja:

• Rasa: Nie wie nic o sobie, ale niektórzy mówią, że coś ma w sobie z ducha, coś z elfa, a jaka rasa ona jest dokładnie tego to nie wie.
• Wysokość: około 168 centymetrów 
• Waga: Tak mniej więcej 55 kilogramów
• Wysokość po przemianie: Po przeminie jest ona mniej więcej wielkości 190 centymetrów w kłębie.
• Cechy szczególne: Na prawym ramieniu ma białego smoka wytatuowane, natomiast to co ją wyszczególnia to biała plama na czole, którą można dokładnie zobaczyć na zdjęciu. Na ciele posiada również większe jak i mniejsze blizny po swoich walkach czy też upadkach.
• Wygląd zewnętrzny: Jasne popielate włosy które sięgają poniżej pasa. Często związuje sobie je w koka lub robi tak, aby nie przeszkadzały jej podczas przechadzek po lesie. Jej cera jest brązowa. Ma zgrabny mały nos oraz duże usta i oczy. Oczy ma koloru szarego. Wyglądają zupełnie puste tak jakby ktoś przejąć nad nią kontrolę. Jest zgrabna dziewczyną jednak bardzo wysportowaną. Często nosi krótkie topy i do tego zwiewne spodnie z materiału. Najlepiej takie jeszcze rozkloszowane. Na wierz zarzuca swój ulubiony płaszcz.
• Głos: Aimer - Kataomoi

Historia: Na świat przyszła w dzień w którym największa śnieżyca odwiedziła królestwo. Rodzice byli szczęśliwi, iż wreszcie narodziła się ich wymarzona córeczka. Niestety ich szczęście nie trwało długo, gdyż główna głowa klanu rozkazała im oddzielić mała Sakura od nich. Tak więc i oto Sakura we wieku dwóch lat rozstała się z rodzicami. Każdego dnia przychodził do niej ktoś inny z jedzeniem czy też z rzeczami jakich potrzebowała. Dostawał prywatne lekcje jednak wystarczyło, aby nauczyła się czytać, a sama wszystko potrafiła dalej się nauczyć. Nie za długo przebywała z innymi ludźmi dlatego też we wieku dwunastu lat uciekła z domu. W królestwie Dagnir znalazła swoje miejsce oraz pracę. Odizolowała się jednak od ludzi.
Inne zdjęcia: 1, 2, 3, 4
Ciekawostki:
- ma zwierzaka, który towarzyszy jej cały czas, jest to biała sowa imieniem Yui
- nie przepada za mięsem wiec jej jedzenie składa się głównie z warzyw i owoców oraz ryb
- uwielbia jeść słodycze
- większości rzeczy je na zimno, nie przepada za ciepłym jedzeniem
- woli zimę bardziej od lata
Autor: fopa12 -> howrse
Login na chacie: Tsuki
Login na discordzie: Tsuki#1392

Ajabu Mbinguni z rodu Taji

Autor obrazu: DJ88

Autor obrazu: iguanasarerad

Imię i nazwisko: Ajabu Mbinguni z rodu Taji

Skróty: Nie przepada za różnorakimi przezwiskami a na swój przydomek jeszcze nie zasłużyła. Woli gdy ktoś zwraca się do niej po imieniu. Jednak czasem pozwala na siebie mówić Aj.

Data urodzenia:  20 czerwca 1481 roku

Wiek:  25 lat

Płeć: Lwica

Orientacja: Heteroseksualna

Królestwo: Viumbe

Miejsce zamieszkania: Ajabu zamieszkuje stolicę swojego państwa - Muhimu. A dokładniej zamek Matumaini. Przesiaduje dam większość czasu, jednak także często można ją spotkać wśród swoich poddanych.

Stanowisko: Władca Viumbe oraz Dowódca Polowań

Charakter: Ajabu jest dość zamkniętą w sobie samicą. Nie potrafi rozmawiać o swoich uczuciach jak i problemach, które ją trapią. Jednak gdy ktoś przychodzi do niej z problemem potrafi pomóc jak najlepiej umie. Zazwyczaj jest bardzo poważna i dumna jednak to tylko pozory. Gdy jest sama lub tylko z zaufanymi przyjaciółmi, można usłyszeć jej wesoły śmiech. Jest także bardzo wrażliwa, chociaż jeśli trzeba potrafi być bezlitosna oraz bezwzględna. Nie patrzy wtedy na uczucia innych. Lubi pieszczoty i czułe słówka, czym można się wkraść w jej łaski. Jednak nie należy z tym przesadzać. Gdy wyczuje, że ktoś robi to dla jakiegoś swojego prywatnego zysku może wręcz rozerwać go na strzępy. Jednak młodym to wybacza. Wie, że różne rzeczy wpaja się im do głów i nie zawsze do końca wiedzą co robią. Dla nich jest bardzo wyrozumiałą i cierpliwą lwicą, gdyż uważa, że najwięcej uwagi potrzebują właśnie dzieci. Przecież one w  przyszłości będą rozbudowywać swój kraj i opiekować się jego starszymi mieszkańcami. Ceni sobie dobre wykształcenie i maniery. Jednak jeśli, ktoś nie spełnia tych warunków nie szkodzi, także go polubi. Nigdy nie przechodzi obojętnie obok biedaka czy chorego. Najczęściej gdy spotka kogoś takiego daje mu coś do okrycia i jedzenia, a chorym stara się zapewnić odpowiednie leki do wyleczenia. Co do samców jest dość nieśmiała. Czasem plącze jej się język i targają ją nerwy, tudzież stres podczas rozmowy z samcami. Jednak na przykład jeśli chodzi o sprawy służbowe, które dotyczą państwa odrzuca wszelkie zdenerwowanie i nieśmiałość na bok i stara się być pewna siebie.

Rodzina:
•Siostra - Ladha "Próżna" Mbinguni•
Urodzona 15 maja 1476
Pierwsza córka Mrefu i Juy. Starsza od Ajabu o pięć lat. Wdała się w swojego ojca i nic jej nie obchodziło. Nic, prócz swojej urody. Całymi dniami zamiast przygotowywać się do możliwego przejęcia przez nią tronu, wolała chodzić po ogrodach królewskich ze swoimi służkami i grajkami. Nie chciała przejmować władzy nad królestwem Viumbe tak bardzo, że gdy tylko jej matka odebrała sobie życie była niemal pewna, że ojciec będzie chciał, aby ona przejęła władzę, gdyż on nie zechce powrócić do zamku postanowiła uciec. Tej samej nocy biorąc tylko najpotrzebniejsze rzeczy uciekła z pałacu i słuch o niej zaginął.
•Brat przyrodni - Mugurel Mzabibu Dracula•
Urodzony 13 maja 1470
Syn króla Valahii, Vlada i królowej Jue. Urodził się podczas przedłużonego pobytu samicy w państwie Vlada. Po dworze Viumbe chodzą pogłoski, że królowa urodziła kiedyś, kilka lat przed córkami jedno dziecko, jednak nikt do końca tego nie wie. Jest to tak zwany temat tabu w królestwie. Ajabu wie o tych pogłoskach, ale w nie nie wierzy.

•Ojciec - Mrefu "Głupi" Mbinguni•

Urodzony 1 stycznia 1430
Mąż Juany, drugi król Viumbe. Był dość... Obojętnym na wszystko królem. Robił coś, bo musiał i w większości dawał swoim doradcom wolną rękę. Jednak potrafił co nieco zrobić dla królestwa. Nie był ani złym ani dobrym królem. Poddani jednak woleli jego od Juany, więc zbytnio nie narzekali. Samiec w wieku 50 lat wyruszył na wyprawę, zostawiając królestwo w rękach swojej żony. Po 2 latach od jego odejścia Juana odebrała sobie życie. Nie zbyt go to przejęło i nie chciał wracać do królestwa. Jednak wiedząc iż nie ma wyjścia postanowił abdykować i oddać tron swojej młodszej córce Ajabu.

•Matka - Jua "Tytanica" Mbinguni (Panieńskie: Taji)•
Urodzona 30 kwietnia 1443. Zmarła 28 lipca 1506
Pierwszy władca samica w królestwie Viumbe. Córka Mzabibu i Farajy. Po śmierci matki objęła władze w królestwie i rządziła w nim twardą ręką. Za swoje priorytety uważała udoskonalanie wojsk i wzmacnianie twierdz. Jak głosi plotka planowała podbić jakieś sąsiednie królestwo, ale w tym czasie ożeniła się z Mrefu, szlachcicem wybranym dla niej na męża. Wtedy to on przejął pełną władzę nad królestwem. Nie podobało jej się to, jednak wtedy nie miała za wiele do powiedzenia. Po urodzeniu córek stała się potulną i obojętną na wszystko samicą. Wszyscy myśleli, że tak wpłynęły na nią dzieci jednak to była depresja po porodach... Sama musiała zajmować się córkami i je wychowywać, co było dla niej męką. Zmarła w wieku 63 lat, w wyniku spożycia trującej rośliny. Nie było to zabójstwo, lecz samobójstwo.

•Dziadek - Mzabibu "Łagodny" Taji•
Urodzony 16 października 1370. Zmarł 1 grudnia 1449.
Założyciel królestwa Viumbe, stary wędrowiec, który postanowił się osiedlić w jakimś miejscu. Wtedy poznał swoją żonę Faraje z którą się ożenił. W miarę jak to było możliwe starał się poprawić byt swojej żonie i nie narodzonemu dziecku. Wtedy to objął władze w krainie gdzie osiadł i nadał jej nazwę Viumbe. Był sprawiedliwym władcą i kochał swój lud. Ajabu wdała się właśnie w niego i stara się kontynuować jego dzieło.  Samiec zmarł w wieku 79 lat podczas polowania.

•Babcia - Faraja "Nie upadła" Taji (Panieńskie: Foros)•
Urodzona 16 września 1400. Zmarła 22 września 1454 roku.
Żona Mzabibu, prawa ręką króla. Nigdy w swoim życiu nie wyściubiała nosa poza swoją rodzinną wioskę. Zmieniło się to gdy na jej drodze stanął Mzabibu. Jej ukochany wędrował po całym królestwie a ona razem z nim, poznając każde nowe miejsce z dziecięcą radością. Po urodzeniu swojej córki Juy, zdrowie samicy pogorszyło się. Jej organizm odmawiał jej posłuszeństwa, jednak mimo to starała się być dobrą żoną, matką i władczynią. Co bardzo jej się udawało. Lud ją uwielbiał i czcił niczym bóstwo. Faraja zmarła w wieku 54 lat. Jej organizm pod wpływem długotrwałej choroby dał za wygraną i jej serce się zatrzymało.

Zakochany/a w: Po zerwaniu z związku ze swoim ostatnim partnerem nie wygląda na to, że w kimś się prędko zakocha

Partner/ka: Brak

Ex: Samiec imieniem Hofu. Pragnie o nim jak najszybciej zapomnieć

Potomstwo: Brak

Umiejętności: 

• Magiczne: 
• Potrafi przemienić się w człowieka, jednak tak bardzo tego nie lubi, że robi to tylko raz na jakiś czas
• Potrafi stać się niewidzialna. Jednak tylko na maksymalnie godzinę. Jest to dla niej zbyt potężna moc, ponieważ po wykorzystaniu jej maksymalnego czasu używania niemal mdleje. Moc wręcz wyżera z niej energię, w najłagodniejszych przypadkach kończy się na migrenie
• Potrafi wytworzyć wokół siebie dość mocne pole siłowe, które nikogo ani nic nie przepuści. To jedna z mocy, którą opanowała do perfekcji i nie traci przez nią dużo energii. Jednak gdy ktoś nachalnie próbuje się dostać do wnętrza pola i uderza w nie z ogromną siłą, może stać się tak, że pole zostanie roztrzaskane na kawałki
• Czasem ukazują jej się duchy zmarłych. Może z nimi się porozumiewać, chociaż czasem ma z tym małe kłopoty. Nie panuje nad tą mocą, czyli krótko mówiąc w każdej chwili może jej się ukazać jakiś duch
• Fizyczne:
• Doskonale biega, najlepiej na długie dystanse. Podczas krótkich dystansów nie za bardzo potrafi rozwinąć odpowiednią prędkość
• Umie pływać, jednak niedawno zaczęła naukę pływania i tak jej sobie to idzie, ale daje radę
• Dość dobrze chodzi po drzewach i się na nie wspina. Jednak przez swój lęk wysokości potrafi to dla niej być prawdziwym utrapieniem. Chodzi tu o patrzenie w dół gdy musi znaleźć gałąź która utrzyma jej ciężar
• Potrafi całkiem nieźle widzieć w ciemności
• Jej słuch i wzrok są na podobnym poziomie, czyli te zmysły są bardziej wyczulone niż u zwykłego lwa, jednak nie jakoś nadzwyczajnie. Za to ma bardzo słaby węch. Wyczuwa tylko dość mocne zapachy, a te delikatniejsze jej umykają
• Zna płynnie 2 języki obce: Valahiański, Język Wspólny, jednego wciąż się uczy, a mianowicie Francuzkiego. Oczywiście także mówi płynnie swoim rodowym językiem - Viumbiańskim

Aparycja:

• Rasa: Lwica, podobno jest zmieszana z jakimiś innymi gatunkami, ale nie wie dokładnie jakimi
• Wysokość: 180 centymetrów
• Waga: 245 kilogramów
• Wysokość po przemianie: Ma około 160-165 centymetrów
• Cechy szczególne: Tuż przy nosie ma białą plamę, która wije się aż do początku jej czoła. Od głowy przez całą długość jej ciała ciągnie się czarna linia.
• Wygląd zewnętrzny: Ajabu ma krótką, jasno szarą sierść. Jej podbrzusze, pysk i futro na policzkach są szaro białe. Za największy atut swojego wyglądu uważa swoje jasno niebieskie oczy, jednak nie przyznaje tego głośno. Końce jej łap i tył uszu są kruczo czarne, tak samo pręga którą ma od czoła aż do końca pleców. Tuż przy nosie ma plamę, która wije się aż do początku jej czoła, jednak według samicy to tylko pogarsza wygląd jej umaszczenia. Środek jej uszu jest wypełniony puchatym biało szarawym futerkiem. Jest dosyć dobrze zbudowana, jednak nie widać tego na pierwszy rzut oka.
• Głos: ,,Czas honoru: Powstanie": ,, Dziewczyna z granatem"

Historia: Ajabu przyszła na świat w Muhimu, w zamku Matumaini. Była drugą córką Mrefu i Juy, młodszą siostrą Ladhe. Od wieku 5 lat była uczona najprostszych rzeczy, takich jak pisanie, czytanie. Jednak z każdym rokiem przybywało jej nauki i obowiązków jakie musiała opanowywać. Z zazdrością spoglądała na swoją siostrę, która wymigiwała się od takich rzeczy, jednak ona nie miała odwagi powiedzieć matce lub ojcu nie. W sumie mogła powiedzieć, że lubiła się uczyć i poznawać nowe rzeczy. Już w wieku 8 lat płynnie umiała rozmawiać w jednym obcym języku, potrafiła oceniać czy zapasów i pieniędzy starczy na cały rok dla królestwa, zachowywała nienaganne maniery z lekkimi uchybieniami. Jednak miała kłopoty z zrozumieniem działania wojsk i polityki królestwa. Mrefu nie za bardzo się tym przejmował, bo i tak uważał, że więcej nie musi umieć. Córka go prawie w ogóle nie pochodziła, jej siostry także prawie nie dostrzegał. Jua natomiast miała inne nastawienie niż jej mąż. Natychmiast gdy zauważyła, że jej córka ma z tym problemy wyruszyła rzem z nią i jej siostrą do Królestwa Valachii. Owo królestwo utrzymywało pokojowe relacje z Viumbe,a także handlowało z nim. Tam Ajabu poznała Vlada, który zaproponował królowej naukę jednej z jej córek, gdy któraś zasiądzie na tronie. Jua po namyśle zgodziła się na to z wyraźnym zadowoleniem. Tuż po powrocie do domu, matka zaczęła ją uczyć wytwarzania ochronnego pola, żeby mogła w razie czego się obronić oraz przemiany w człowieka, gdyż jak mówi tradycja jej rodu, może zostać koronowana tylko w ludzkiej formie. Szło jej to całkiem nieźle, ale wtedy odkryła swoją drugą moc - niewidzialność. Na początku można żec, że się nią bawiła, wtapiała się w tło na parę minut i płatała dworowi różne figle. Jednak były na tyle niegroźne i śmieszne, że dwór puszczał jej to płazem. Jednak pewnego dnia gdy miała 12 lat zbiła dość cenną wazę. Tak bardzo się bała reakcji matki, że przez całą godzinę chodziła po zamku niewidzialna. W pewnym momencie upadła przez silny ból głowy, a jej moc z niej zniknęła i znów była widzialna. Znalazł ją jeden ze strażników i od razu poinformował o tym władców. Przez około miesiąc leżała w swojej komnacie pod opieką medyków. Po tym zdarzeniu jeszcze długo nie mogła dojść do siebie. Miewała zawroty głowy i częste nudności. Jednak po jakimś roku wszystko wróciła do normy. Mimo to za każdym razem gdy stawała się niewidzialna i to nawet na parę minut zaraz po staniu się widzialną miała zawroty głowy. Uczyła się dalej, kolejnego języka, administracji królestwa oraz próbowała cokolwiek zrozumieć w tematyce wojskowej i politycznej królestwa, jednak szło jej to z dużym oporem. Uczyła się także tańca, śpiewu oraz haftowania. Wtedy, i tylko wtedy czuła, że może ciut odpocząć. Nie miała zbyt wiele czasu dla siebie, jednak gdy tylko nadążała się okazja wymykała się z zamku wśród tłum poddanych. Kochała to robić, bo wtedy nie musiała się przejmować tym czy wszystko dobrze robi i mówi. Mogła tutaj odsapnąć i pozbierać myśli. Gdy osiągnęła 18 lat miała więcej swobody. Lekcje skurczyły się do haftu, wojska, polityki i jeszcze jednego języka. Miała więc więcej czasu dla siebie i coraz częściej wychodziła poza mury zamku. Wtedy poznała Hofu, ulicznego urwisa, który zaimponował samicy broniąc jakiegoś staruszka przed upitym żołnierzem. Zaczęło się dość niewinne, od spotkań, rozmów, czułych słówek. Ajabu myślała, że to jej wielka miłość. Wiedząc, że jej matce nie spodobał by się ten związek prosiła samca o zachowanie tego jako ich wspólny sekret. Jednak Hofu tak bardzo pragnął, żeby całe miasto, a nawet państwo o nim wiedziało, że złamał obietnicę i rozpowiadał to niemal każdej napotkanej osobie. Ajabu próbowała go przekonać, żeby zaprzestał, bo wynikną z tego same kłopoty. Jednak on jej nie słuchał, i za każdym razem gdy tylko próbowała mu przemówić do rozsądku bardzo tego żałowała. Hofu tak bardzo się denerwował, że nie miał nawet problemów z uderzeniem jej. Gdy jej rodzice dowiedzieli się o jej związku z nieznajomym dla nich lwem nie za bardzo się tym przejęli, nawet byli zadowoleni, że ich córka kogoś sobie znalazła. Jednak gdy do ich uszy dotarła wieść, że Ajabu wróciła do domu ze śladami pobicia, jej zazwyczaj obojętny ojciec wręcz wybiegł z zamku na poszukiwania samca, który zrobił to jego córce. Znajdując go odpłacił mu pięknym za nadobne i Hofu niemal na całej powierzchni ciała posiadał siniaki, rany, otarcia. Kiedy król opadł z sił rozkazał mu wynosić się z miasta i nigdy do niego nie wracać. Samiec posłusznie wykonał polecenie. Od tamtej pory ma dystans do samców i nie zbyt szybko się do nich przekonuje. Teraz większą uwagę zwracała na stan królestwa. Nie chodziło tu tylko o to jak trzymają się budowle i fortece, ale przede wszystkim o poddanych. Panoszyło się tam wielu złodziei, naciągaczy, biednych i często chorych ludzi... Postanowiła im wszystkim pomóc. Na początku ubłagała ojca o kilku żołnierzy, którzy słuchali by tylko jej rozkazów. Po wielu namowach, Mrefu się zgodził, żeby tylko dała mu spokój. Od razu dała im rozkazy, żeby patrolowali ulicę miasta i zamykali każdego złodzieja i partacza jakiego tylko zobaczą. Sama zaś raz na kilka dni zabierała ze sobą trochę jedzenia i leki. Dawała je potrzebującym na ulicy, żeby chociaż trochę im pomóc. To działo się gdy miała 23 lata. Wtedy także król postanowił wyruszyć na wyprawę, nie wiedząc kiedy wróci. Nikt nie protestował. Wręcz lud radował się na te wieść. Przez dwa lata Ajabu wiodła spokojne życie dalej się ucząc i pomagając innym. Jej matka była z niej bardzo dumna chociaż nigdy nie powiedziała tego na głos. Ale było to po niej widać. Jednak pewnego dnia ta sielanka minęła. Jedna ze służek znalazła martwą królową w sali jadalnej. Natychmiast zawiadomiono króla o całym zajściu. Tej samej nocy jej siostra Ladhe uciekła z pałacu. Wtedy Ajabu po raz pierwszy ujrzała ducha. Był to duch jej matki, jednak nie zdążyła z nią porozmawiać, bo zniknęła... Po paru dniach przyszła od niego odpowiedź. Nie chciał być dłużej królem i przekazał władzę swojej najmłodszej córce. Na następny dzień została koronowana na króla Vimbe.

Inne zdjęcia: Brak

Ciekawostki:

• Jest uczulona na baraninę
• Kocha zapach lili wodnych, to jedyny z lekkich zapachów, które jeszcze może wyczuć
• Nie przepada za owocami, ale kocha jeść arbuzy i melony
• Nie lubi alkoholu
• Uwielbia bawić się z młodymi, wręcz kocha dzieci

Autor: Zbuntowany anioł (Hw) orychm@gmail.com

Login na chacie: Ajabu

Login na discordzie: Ajabu

Mauvais Akazawa z rodu Dèamon

Imię i nazwisko: Zwą ją Mauvais Akazawa z rodu Dèamon, lecz ma wiele tytułów, na które nie zwraca uwagi.
Skróty: Lubi kiedy nazywa się ją Mauvais, ewentualnie Akazawa-chan. Najbliżsi mogą wołać na nią po prostu Vais.
Data urodzenia: 27 września 1487 roku
Wiek: Jest dosyć młoda, ma 19 lat
Płeć: Samica, kobieta, jak kto woli
Orientacja: Heteroseksualna
Królestwo: Ukochana Syntheria
Miejsce zamieszkania: Jak przystało władczyni, mieszka w stolicy królestwa, Phoènix, w zamku zwanym Macindaw.
Stanowisko: Królowa Syntherii, a także Głównodowodzący Skrytobójców
Charakter: Na początek powiem, że Mauvais jest wyjątkowo aspołeczną osobą, która nawet nie lubi towarzystwa innych osób. Czy jest samotna? Ona sama się tak nie czuje. Nie usłyszysz nigdy, że ludzi jej brak. No cóż, po prostu tak ma, że woli w swej głowie zadawać życia test. No cóż, po prostu tak jest, że woli iść sama gdzieś każdego dnia. Lecz lubi dotyk i słowa i śmiech, lecz zbyt wiele ludzi jej fobią wciąż jest. Może kiedyś zmieni swe nastawienie, lecz teraz chce sama za rokiem żyć rok. Może jej nie być, a może tu być. Nie powie nic złego, dobrego też nic. No cóż, ma dumę i takt, lecz dla niej ta władza nie ważna jest wszak. Dodatkowo jest bardzo nieufna, ciężko zdobyć jej zaufanie, ale bardzo łatwo je stracić. Nie lubi być w centrum uwagi, woli być raczej altruistyczną obserwatorką niźli aktorką. Często traci kontakt z rzeczywistością, kiedy nad czymś rozmyśla lub się zastanawia. Mauvais nie mówi o sobie czy o swojej rodzinie, po prostu nie lubi opowiadać żadnych historii czy tym podobnych, mimo, że zdaniem dwóch zaszczyconych robi to bardzo dobrze. Bardzo rzadko zdarza się, że kogoś polubi na tyle, że będzie swój czas organizowała wokół tego człowieka. Gdy zostaniesz obdarzony takim zaufaniem to wszystkich zachowań Mauvais Akazawy nie da się zmieścić w jednym punkcie. Vais jest na tyle nieprzewidywalna, że w sumie można powiedzieć, że w ogóle nie ma charakteru. Ale jednak - ma, lecz on się ciągle zmienia. Jednak praktycznie przez większość życia Mauvais była wyjątkowo ironicznym osobnikiem, który uwielbiał sarkazm i wszystko co z nim związane. Tia, właśnie. Młoda Akazawa jest... skomplikowaną osobą. Można powiedzieć, że z zewnątrz dla niektórych wygląda jak "waniliowy budyń z białą czekoladą", ale w środku jest pełna jadu niczym "potrawka z pająka". Potrafi doskonale udawać uprzejmą i zaciekawioną dziewczynę, kiedy wymaga tego sytuacja, ale pod maską kryje się osoba, która potrafi być demonem z rogami. Wszystko zależy od tego, czego wymaga obecna sytuacja. Vais jest osobą lubiącą robić wszystko na przekór. Powiedź jej "idź w prawo!" - ona pójdzie w lewo. Gdy z nią rozmawiasz przyzwyczaj się do wiecznie istniejącego sarkastycznego tonu i słów, które płyną potokiem i w ogóle bez przemyślenia tego co one znaczą i jakie niosą za sobą konsekwencje. Można powiedzieć, że tak zwana Mauvais posiada znieczulicę totalną na swoim punkcie, bowiem nie ruszają ją wyzwiska i obelgi. Wampirzyca lubi się kłócić, oh jak ona uwielbia się kłócić, zwłaszcza, gdy wie, że ma rację, co z resztą dosyć często się zdarza. Dziewczyna ta umie bardzo dobrze udawać różne emocje, a także je ukrywać. Na koniec dodam tych cech dodam, że Vais czasem kłamie jak z nut, czasem jest szczera do bólu. No cóż. Dziewczyna ta nie uważa się za dobrą osobę i nawet nienawidzi, jak ją ktoś ją nazwie miłą bądź dobrą. Niektórymi innymi cechami naszej bohaterki jest to, że jest ona lojalna, czasem nawet do przesady, w stosunku do prawdziwych przyjaciół, a także do tych fałszywych, którzy myślą, że mogą tak łatwo manipulować naszym demonem. Czy Mauvais ma jeszcze jakieś cechy? Hmmm... Ona sama wie o ich istnieniu, ale nie potrafi ich nazwać. Na koniec dodam, że ta dziewczyna jest wręcz mistrzem w skradaniu się, podglądaniu i podsłuchiwaniu, ale robi to bez większego celu. Po prostu lubi wiedzieć wszystko o wszystkich, nawet jeżeli te informacje jej nie dotyczą. Tak więc... z grubsza znasz nasz waniliowy budyń. Będziesz umiał to wykorzystać?
Rodzina: Matka, Llorona z rodu Dèamon , nosząca w sobie krew bazyliszka, była przyjazną osobą i dobrą matką, która bezpieczeństwo swojego męża i swoich dzieci stawiała ponad własne. A przynajmniej tak ją opisywali członkowie rodziny. Niestety, Llorona zmarła kilka minut po porodzie Mauvais. Dziewczynka była wychowywana na królową przez jednego z lokajów i dziadków, ponieważ jej ojciec mieszaniec, Nemes Hasan z rodu Dèamon , potomek syren i smoków, miesiąc po śmierci żony, popełnił samobójstwo, pogrążony w szaleńczej rozpaczy i smutku. Dziadkowie od strony ojca nadal się nią opiekują, lecz niestety pilne sprawy sprawiły, że nie widzieli pierwszych etapów życia Mauvais. Zaczęli się nią opiekować razem z lokajem kiedy dziewczyna miała dwanaście lat.
Zakochana w: Kiedyś sobie coś obiecała i na razie słowa dotrzymuje.
Partner: Brak, bo kto by ją chciał?
Ex: Kiedyś się zakochała, ale szybko się przekonała, że jej wybranek jest łasy na władzę. Obiecała sobie, że odda serce temu, kto ją pokocha jako osobę, nie jako władczynię.
Potomstwo: Mam nadzieję, że to żart.
Umiejętności:
•Magiczne:

• Zamiana w zwierzę - ma to dwie wersje, mroczną i dobrą, wszystko zależy od humoru Mauvais.  Jednak dziewczyna spędza większość czasu jako człowiek
• Teleportacja, ale tylko do miejsc, w których kiedyś była
• Niezwykle szybko odnawia swoją energię i swoje zdrowie
• Czytanie, pokazywanie i modyfikowanie myśli - bardzo przydatne, ale działa tylko na osoby, które zna z imienia
• Jej własna krew jest silną, śmiertelną trucizną, która po jakimś czasie styczności z nią wywołuje śmierć. Ona sama jest na nią odporna
• Ma uzdrawiający dotyk. Może zdziałać cuda, a jej łzy, jedynie szczere, mogą wskrzesić. Jednakże nie działa na nią, jak i tego typu moc innych ludzi. 
• Może zesłać na kogoś szaleństwo i klątwy, a ich długość i siła zależą od dobrego i złego humoru Mauvais
• Może "wytworzyć" nieskończoną ilość swoich, jak i innych wilków, iluzji
• Potrafi wytworzyć na tyle silną iluzję, by stała się ona realnym, namacalnym przedmiotem. Wystarczy tylko uwierzyć
• Może latać i to nie tylko w swojej zwierzęcej formie.
• Może stać się niewidzialna i niematerialna. Po prostu może stać się duchem kiedy tylko chce
• Od czasu do czasu miewa wizje dotyczące przyszłości czy przeszłości.
• Kiedy przyjdzie jej walczyć, może do swoich rąk przywołać tak zwaną Mistyczną Kosę, nasiąkniętą mocami wszystkich żywiołów. Mimo, że zmaterializowanie jej wymaga trochę więcej energii to i tak jest niezastąpioną i dotąd niezwyciężoną zmiennokształtną bronią.

•Fizyczne: Jest bardzo szybka i zwinna, ma wspaniale rozwinięty zmysł słuchu, węchu i wzroku. Doskonale strzela z łuku, nigdy nie chybi, nie zadrży jej ręka. Dodatkowo potrafi bardzo dobrze walczyć mieczem czy sztyletami. Jest też bardzo sprytna i inteligentna. Umie dobrze pływać i wspinać się po drzewach i tym podobnych. Mówi płynnie w swoim ojczystym języku, Syntheriańskim, a także angielskim, Valahiańskim, Dangirskim i Viumbiańskim. Nadal uczy się niemieckiego i włoskiego.
Aparycja:
•Rasa: Potomkini syren, demonów i smoków. Hybryda człowieka i nietoperza, jednocześnie wampirzyca. Wiecznie młodo wyglądający, nieśmiertelny mieszaniec wielu genów. Postrzegana na znacznie młodszą niż jest w rzeczywistości, istota ze zdolnością przemiany w przerośniętego kota z rogami i skrzydłami.
•Wysokość: Jest dosyć niska, ma niecałe 174 cm.
•Waga: Waży aż i tylko 65 kg
•Wysokość po przemianie: Różnie, zależy od tego jaka wysokość się wylosuje, nie panuje nad tym.
•Cechy szczególne: Z pewnością strój.
•Wygląd zewnętrzny: Mauvais ma długie, nawet bardzo długie, gęste i wiecznie nieokiełznane różowe włosy. Ona sama nie lubi tego koloru, ale co ma poradzić jeżeli taka już jest. Dosyć długa grzywka opada jej na czoło i sięga gdzieś mniej więcej do końca nosa, a po bokach Mauvais puszcza dwa, bardzo gęste kosmyki częściowo zasłaniające jej uszy. Bo bokach głowy ma dwie jakby gumki do włosów, przypominające nietoperze skrzydła, które podtrzymują dwa kucyki, które mimo wszystko całkowicie zlewają się z pozostałą gęstą masą włosów.
Akazawa-chan ma kremową karnację, nie za bladą, ani nie za ciemną. Oczy Mauvais są duże, lekko skośne i czerwone. Według niektórych wyglądają niczym dwa lśniące rubiny z podłużną, ciemną źrenicą, które patrzą na świat prawie kompletnie wyprane z emocji. Tak z grubsza można opisać oczy Mauvais. Są one niemal identyczne, trzeba się bardzo dobrze przyglądać, żeby zobaczyć jakąkolwiek różnicę między nimi. Oczy te spoglądają spod ciemnych rzęs, a nieco ponad nimi są proste, wyregulowane brwi. Sylwetką i ogólnym wyglądem Vais wygląda jak młoda dziewczynka wchodząca w wiek nastoletni. To prawda, Mauvais jest dosyć niska, ale nie wstydzi się tego, czasami uważa to nawet za atut. Ciężarem również nie grzeszy, bo kolejnym faktem jest to, że Akazawa-chan waży dosyć mało. Gdy się patrzy na Mauvais po prostu trzeba zauważyć jej dosyć... niecodzienny strój. Bowiem królowa Syntherii ubiera się w krótką, falbaniastą na końcach czarną sukienkę. Dół jest częściowo przysłonięty białym kawałkiem materiału. Sama konstrukcja sukienki przypomina trochę gorset, na brzuchu i klatce piersiowej dziewczyny w dwóch rzędach są przyszyte złote guziki, a obok nich lekko czerwone wstążki. Dekolt w ubraniu Vais przypomina kroplę czy łzę, zależy jak kto woli, a cała sukienka jest przytrzymana przez dwa sznurki, krzyżujące się w okolicy obojczyków i związane na szyi Akazawy-chan. Sam węzeł jest przysłonięty białym, koronkowym kołnierzem spiętym jasnoczerwoną wstążką. Rękawy są oddzielone od reszty ubrania i stopniowo się rozszerzają do tego stopnia, że na końcu są całkowicie rozkloszowane. Pod nimi dziewczyna nosi przylegające do ciała rękawice, kończące się mniej więcej w okolicy nadgarstka. Jeżeli tego wymaga sytuacja, Mauvais może zdjąć szerokie rękawy, bo po prostu bez nich jest wygodniej. Czasami można ją spotkać z czarną peleryną z czerwonawą podszewką sięgającą jej do kostek. Dla odmiany, buty Mauvais są zwyczajne, to po prostu wysokie, czarne kozaki z wcięciem w kształcie trójkąta na kolanie.
•Głos: AViVA - GRRRLS (nightcore version)
Historia: Histroria Mauvais nie jest krwawa i zbytnio zawiła, a raczej prosta i łatwa do zrozumienia. Akazawa-chan urodziła się i została wychowana w tak zwanym Północnym Królestwie. Jedyna różnica, która pozwala odróżnić jej życie od tysięcy innych księżniczek i królowych to jest to, że Vais wychowywał lokaj, z powodu przedwczesnej śmierci rodziców. Lokaj miał na imię Mikael, opiekował się nią, jakby była jego własnym dzieckiem. Służył jej radą i pomagał w czasie młodzieńczych załamań psychicznym. Mimo tego, żyła normalnie, a lokaja traktowała jako swojego własnego dziadka. Dorosła i objęła tron, postanawiając rządzić najlepiej jak się da. Ulepszyła przemysł, przeniosła stolicę z Halsen do Phoènix. I od tamtego czasu jej historia sama się pisze.
Inne zdjęcia:
Twarzyczka | W innym stroju | I takie inne |
Ciekawostki:

• Niekiedy miewa ataki histerii, paniki i szaleństwa. Módl się, żebyś wtedy się przy niej nie znalazł, bo akurat wtedy nad sobą nie panuje. 
• Jej ulubionym połączeniem kolorów jest czarny i czerwony, więc jej komnata jest właśnie w takich kolorach.
• Bardzo cicho chodzi. Często się zdarza, że straszy tych, do których chce podejść.
• W nocy jest bardzo, bardzo rozmowna. Mówi przez sen, zazwyczaj są to pojedyncze słowa, bardzo rzadko pełne zdania.
• Nie śni, nie ma snów. Po prostu niczego sobie nie wyobraża podczas spania.
• Kocha gotować, a także strzelać z łuku
• Interesuje się astronomią i zjawiskami paranormalnymi
• Swoich poddanych, który jej służą na dworze traktuje jak przyjaciół. Wśród nich są dwie osoby, które Mauvais darzy szczególnym zaufaniem.
• Można ją spróbować przekupić słodyczami.
• Ma jedną słabość, a mianowicie są nią puszyste zwierzątka.
• Uwielbia noc, księżyc i gwiazdy.

Autor: Konikowo05
Login na chacie: Mauvais
Login na discordzie: Mauvais